در تعریف تیم گفته می‌شود ” گروهی از افراد است که در ارتباط با هدف مشخصی گرد هم آمده‌اند”. در همه مسابقات ورزشی از جمله در میدانهای جهانی همه ما از اعضای تیمهای ملی انتظار داریم منیتهای خود را بیرون میدان گذاشته و همچون یک “تیم” وارد معرکه شوند.
اگر از هر یک از ما بپرسند که آیا می توانی یک شکست ملی تلخ را نام ببری؟ همه ما حداقل یک مثال از شکستهای تلخ را می توانیم مثال بزنیم که به دلیل تک روی برخی از اعضای تیم رقم خورده‌اند. شاید این فرد نیتی برای زمین زدن تیم نداشته باشد اما همه ما می دانیم با در خدمت تیم نبودن و با فکر کردن به مصالح شخصی، این فرد باعث شده است که غرور ملیمان بشکند. چرا که همه ما از او . هم تیمی هایش توقع بازی تیمی داریم نه یک نمایش شخصی.
مقدم شمردن مصالح شخصی بر مصالح تیمی فقط در میانه میدان و در خلال بازی نیست بلکه می تواند در خارج زمین بازی و قبل از آن روی دهد و یک نفر با خود خواهی نظم و انسجام تیمی را برهم زده و سرنوشت تیم و آرزوهای یک ملت را بر باد دهد. اما گاهی یک تیم آنقدر به بلوغ رسیده است که با پذیرش ضربه وارد شده از یک یا چند نفر از اعضا، دوباره انسجام خود را باز یافته و به مسیر خود ادامه می دهد. درست مثل حال و روز تیم ملی بسکتبال…