کلید واژه هایی که در بخشی از زندگی هر نوجوان و جوانی بسیار پررنگ میشوند.انسان پس از بلوغ خواه ناخواه میل به برقراری رابطه جنسی خواهد داشت و تنها راه فروکش کردن این میل هم برقراری رابطه جنسی است. خواه روابط آزاد و پرخطر و خواه در چارچوب خانواده و ازدواج؛ بهر صورت رابطه جنسی برای انسان اجتناب ناپذیر است. در سالهای اخیر امار ابتلا بیماری های مقاربتی مانند ایدز به شدت بالا رفته است و همانطور که میدانیم عمده ترین راه نقل و انتقال ویروس ایدز همین روابط جنسی است. روابطی که بر اثر نا اگاهی طرفین میتواند خطرات جبران ناپذیری مانند ایدز به بار بیاورد. آیا راهی برای مقابله هست؟
عده ای معتقدند با آموزش جنسی میتوان از شیوع بیماری جلوگیری کرد که البته تا حدودی اعتقاد درستی است. اما آیا راه های بهتری برای جلوگیری از این معضلات نیست؟ راه هایی که بتوانند جلوی مشکلات دیگر را نیز بگیرند؟ تجربه کشورهای دیگر در روابط جنسی بدون چارچوب و به اصطلاح آزاد نشان داده که نخستین پیامد اینگونه روابط از بین رفتن بنیان خانواده و بروز مشکلات بزرگی همچون کودکان تک والد است. در مقابل از بین رفتن نظام خانواده معضلی مانند بیماری های مقاربتی مشکل بزرگی به نظر نمیرسد. حال چه شده است که این روز ها عده ای در کشور ما اصرار دارند که راه طی شده دیگر کشورها را بپیمایند و نتیجه متفاوت از نتیجه ان ها کسب کنند؟ عده ای زمزمه تصویب قانونی را سر داده اند که به زبان ساده بین بلوغ و رابطه جنسی صحیح و ضابطه مند فاصله می اندازد. فاصله ای که بر امکان به وقوع پیوستن روابط جنسی خطرناک می افزاید روابطی که همانطور که در بالا اشاره شد کوچکترین عارضه ی آن بیماریهای جسمی خواهد بود.خوب است که تصمیم گیران کشور قبل از اقدامات احساسی قدری زوایا و عواقب امور را بسنجند زیرا تصمیماتی که میگیرند بر زندگی هزاران و حتی میلیونها انسان دیگر تاثیر گذار خواهد بود