قرار بود شرکتهای خودرو ساز ایرانی از جمله ایران خودرو و سایپا محرک اقتصاد در روزهای خوشی، عصای دست کشور در روزهای ناخوشی و حامی مصرف کننده باشند اما به دلیل گسترش بازار انحصاری، افزایش قدرت چانه زنی و فشار بر دولتها و حذف رقیب از بازار به دلیل افزایش قیمت ارز و تعرفه های گمرکی واردات، نه تنها اهداف مورد انتظار محقق نشدند بلکه این شرکتهای کوچک در سالهای نه چندان دور و غولهای صنعتی امروز به ابزاری برای فشار به مردم از جمله قشر متوسط جامعه بدل شده‌اند.
در طی ماه های اخیر و با توجه به بازگشت تحریمهای اقتصادی آمریکا و خروج خودروسازان خارجی از بازار ایران، شرکتهای داخلی با احتکار تولیدات در پارکینگها و عدم عرضه محصول برای تامین نیاز مشتری باعث ایجاد التهابی روز افزون در بازار خودرو کشور شده اند. از طرفی و با توجه به نیاز برای عرضه خودرو، هزینه تمام شده رقیب خارجی در بازار و نبود جایگزین، مردم مجبور شده اند که به تمامی شروط، بد عهدی ها و گران فروشی های خودروسازان تن دهند. مردمی که طبق اساس نامه شرکتهای سهامی عام، سهام دار و صاحب اختیار این شرکتها هستند اما به ظاهر کارمند کارفرما شده است.